los laten.
Zo vaak kom je het tegen "Je moet het loslaten".
De meeste mensen stellen dan meteen de vraag, : "hoe laat ik iets los"
En terecht want als je het niet kent, maar het wel graag wilt zal je eerst het moeten leren begrijpen voordat je het ook echter toe kunt passen. Eigenlijk is het niet zo heel erg moeilijk, al lijkt het wel zo.
Soms maak je dingen mee in je leven waarvan je weet dat je het los moet laten omdat je geen andere keuze meer hebt. Je weet van jezelf dat het niet anders kan, maar gevoelsmatig kan dit heel zwaar aanvoelen en is het moeilijker dan dat er gezegd of gedacht wordt en al zeker wanneer je in een situatie verkeert, waarin je enorm verdrietig bent, of anders gezegd heel emotioneel bent.
Loslaten betekend eigenlijk dat je iets een plekje zal moeten gaan geven. Loslaten betekend niet dat je ervan af gaat komen. Je leert er gewoon anders mee omgaan waardoor het geen zware issue meer is in je leven. Het betekend dat de dingen die er allemaal inzitten je leven niet meer bepalen omdat het je minder raakt, omdat je het begrepen hebt.
Ieder mens zal dingen verwerken op zijn of haar manier. De een luistert muziek, de ander kan geen muziek horen.
De een is stil, de ander wordt er druk van. Dat kan zeer verschillend zijn.
Wat erg belangrijk is is de tijd die je nemen moet voor jezelf. Dat is de eerste stap van loslaten.
Jezelf even de tijd geven om dingen op een rij te gaan zetten zonder onhandige beslissingen te gaan nemen.
Eigenlijk sta je dan heel eventjes gewoon stil. Stil bij de situatie, stil bij je gevoelens maar ook stil bij je gedachten.
Dit is ook nodig om even tot jezelf te kunnen gaan komen. Om dingen een plek te geven is het nodig, om je gevoelens hoe pijnlijk ze ook zijn te doorvoelen. Met doorvoelen bedoel ik het durven voelen van die pijn en emoties. Ze er laten zijn.
Op deze manier voel je, en verwerk je de gevoelens waarmee je geconfronteerd bent geweest. Hoe ondraaglijk deze ook
kunnen zijn, wanneer je ze laat voor wat ze zijn kun je zeggen dat je bij de tweede stap bent aangekomen van het
verwerkingsproces.
Er zijn mensen die staan nooit stil. Die zijn altijd bezig en stortten zich op dingen om maar de gedachten en de gevoelens
niet te voelen. Ze stortten zich op het werk om niet geconfronteerd te worden met wat ze voelen. Ze kruipen veel achter de pc om hun gevoelens uit te kunnen schakelen. Ze zorgen ervoor dat ze altijd bezig zijn, en geen rust kunnen voelen.
Wanneer je rustig bent, is het gemakkelijker dingen te kunnen verwerken. Daarom treden dromen vaak op in de slaap
omdat het lichaam en de geest tot rust zijn op dat moment. Maar wanneer je zulke momenten weet in te lassen in het
dagelijks leven wordt het gemakkelijker ze te verwerken in de dag. Ieder mens draagt zijn eigen rugzakje. Niemand maar dan ook niemand kan al deze dingen die in deze rugzak zitten weggooien. Er is niet vanaf te komen. Je kan de zak niet weggooien en loslaten in die zin dat alles zo maar weg is. Wat wel mogelijk is , is in deze zak de dingen een plaatsje te geven daar waar ze toe behoren. Dat doe je door dingen te verwerken. Het leegmaken, doe je door meer ruimte te creëren in deze zak waardoor je meer overzicht hebt in jou eigen
verleden waardoor meer inzichten voor jezelf kunnen ontstaat om verder te kunnen. Vanuit het begrip, komt het inzicht en wanneer jij jou situaties begrijpen kan is er een mogelijkheid het ook echt een plek te geven.
Vanuit de tweede stap komt de derde stap, het begrip, het vergeven de heling. Door vergeving van alles wat gebeurd is, ga je langzaam maar zeker zien dat de emoties die je voelt er zijn omdat jij het of té persoonlijk maakt of dat het voortkomt uit iets wat al eerder gebeurd is. De emoties zijn vaak meganismen om jezelf te kunnen beschermen tegen bepaalde situaties. Deze zelfbescherming, het schild dat je hebt opgebouwd al lang geleden is voortgekomen omdat je die pijn niet meer opnieuw voelen wilt.
In deze stap komt het besef dat heling ook echt mogelijk is. Wanneer de zware belading van emoties verdwijnt, kun je leren anders omgaan met deze gevoelens. Dat heling heet. Doordat de zware belading eraf is, krijgen andere gevoelens die je nooit toe wou laten de kans te genezen. En dan komt de manier dat je er anders mee omgaat, en dan is het losgelaten. Dus eigenlijk laat je de zware emoties los die eromheen zitten in lagen vanuit bescherming, en kom je tot de kern tot heling van de pijn.
Zo vaak kom je het tegen "Je moet het loslaten".
De meeste mensen stellen dan meteen de vraag, : "hoe laat ik iets los"
En terecht want als je het niet kent, maar het wel graag wilt zal je eerst het moeten leren begrijpen voordat je het ook echter toe kunt passen. Eigenlijk is het niet zo heel erg moeilijk, al lijkt het wel zo.
Soms maak je dingen mee in je leven waarvan je weet dat je het los moet laten omdat je geen andere keuze meer hebt. Je weet van jezelf dat het niet anders kan, maar gevoelsmatig kan dit heel zwaar aanvoelen en is het moeilijker dan dat er gezegd of gedacht wordt en al zeker wanneer je in een situatie verkeert, waarin je enorm verdrietig bent, of anders gezegd heel emotioneel bent.
Loslaten betekend eigenlijk dat je iets een plekje zal moeten gaan geven. Loslaten betekend niet dat je ervan af gaat komen. Je leert er gewoon anders mee omgaan waardoor het geen zware issue meer is in je leven. Het betekend dat de dingen die er allemaal inzitten je leven niet meer bepalen omdat het je minder raakt, omdat je het begrepen hebt.
Ieder mens zal dingen verwerken op zijn of haar manier. De een luistert muziek, de ander kan geen muziek horen.
De een is stil, de ander wordt er druk van. Dat kan zeer verschillend zijn.
Wat erg belangrijk is is de tijd die je nemen moet voor jezelf. Dat is de eerste stap van loslaten.
Jezelf even de tijd geven om dingen op een rij te gaan zetten zonder onhandige beslissingen te gaan nemen.
Eigenlijk sta je dan heel eventjes gewoon stil. Stil bij de situatie, stil bij je gevoelens maar ook stil bij je gedachten.
Dit is ook nodig om even tot jezelf te kunnen gaan komen. Om dingen een plek te geven is het nodig, om je gevoelens hoe pijnlijk ze ook zijn te doorvoelen. Met doorvoelen bedoel ik het durven voelen van die pijn en emoties. Ze er laten zijn.
Op deze manier voel je, en verwerk je de gevoelens waarmee je geconfronteerd bent geweest. Hoe ondraaglijk deze ook
kunnen zijn, wanneer je ze laat voor wat ze zijn kun je zeggen dat je bij de tweede stap bent aangekomen van het
verwerkingsproces.
Er zijn mensen die staan nooit stil. Die zijn altijd bezig en stortten zich op dingen om maar de gedachten en de gevoelens
niet te voelen. Ze stortten zich op het werk om niet geconfronteerd te worden met wat ze voelen. Ze kruipen veel achter de pc om hun gevoelens uit te kunnen schakelen. Ze zorgen ervoor dat ze altijd bezig zijn, en geen rust kunnen voelen.
Wanneer je rustig bent, is het gemakkelijker dingen te kunnen verwerken. Daarom treden dromen vaak op in de slaap
omdat het lichaam en de geest tot rust zijn op dat moment. Maar wanneer je zulke momenten weet in te lassen in het
dagelijks leven wordt het gemakkelijker ze te verwerken in de dag. Ieder mens draagt zijn eigen rugzakje. Niemand maar dan ook niemand kan al deze dingen die in deze rugzak zitten weggooien. Er is niet vanaf te komen. Je kan de zak niet weggooien en loslaten in die zin dat alles zo maar weg is. Wat wel mogelijk is , is in deze zak de dingen een plaatsje te geven daar waar ze toe behoren. Dat doe je door dingen te verwerken. Het leegmaken, doe je door meer ruimte te creëren in deze zak waardoor je meer overzicht hebt in jou eigen
verleden waardoor meer inzichten voor jezelf kunnen ontstaat om verder te kunnen. Vanuit het begrip, komt het inzicht en wanneer jij jou situaties begrijpen kan is er een mogelijkheid het ook echt een plek te geven.
Vanuit de tweede stap komt de derde stap, het begrip, het vergeven de heling. Door vergeving van alles wat gebeurd is, ga je langzaam maar zeker zien dat de emoties die je voelt er zijn omdat jij het of té persoonlijk maakt of dat het voortkomt uit iets wat al eerder gebeurd is. De emoties zijn vaak meganismen om jezelf te kunnen beschermen tegen bepaalde situaties. Deze zelfbescherming, het schild dat je hebt opgebouwd al lang geleden is voortgekomen omdat je die pijn niet meer opnieuw voelen wilt.
In deze stap komt het besef dat heling ook echt mogelijk is. Wanneer de zware belading van emoties verdwijnt, kun je leren anders omgaan met deze gevoelens. Dat heling heet. Doordat de zware belading eraf is, krijgen andere gevoelens die je nooit toe wou laten de kans te genezen. En dan komt de manier dat je er anders mee omgaat, en dan is het losgelaten. Dus eigenlijk laat je de zware emoties los die eromheen zitten in lagen vanuit bescherming, en kom je tot de kern tot heling van de pijn.
