Slachtoffer gedrag
Slachtoffer gedrag.
Door verschillende ervaringen dat al kan beginnen vanuit de jeugd past de persoonlijkheid zich enorm snel aan. Door verschillende manoeuvres aan te leren in de kindertijd waardoor de kans er is te kunnen blijven overleven in een gezin leert men zich rollen patronen aan.
Bij slachtoffer gedrag komt het heel vaak voor dat personen niet hun eigen keuzes willen maken, geen eigen verantwoording willen nemen, en niet in hun eigen krachten staan omdat ze zich laten leiden door onmacht dat hun zien in een bepaalde situatie. Mensen met slachtoffer gedrag geven vaak de schuld aan anderen en praten zichzelf schoon met alles wat ze doen. Ze zijn gesloten, en ondernemen is voor deze personen uitgesloten, tenzij het alleen in hun eigen straatje past zodat er niets aan het licht hoeft te komen over hun zelf zodat ze zich kunnen blijven voeden met het gevoel van onmacht.
Ze durven niet uit te komen voor wie ze echt zijn en leven in een heel oud patroon. Het slachtoffer patroon, men zou het ook de valkuil van slachtoffer kunnen noemen.
Ooit was men ook slachtoffer. Men maakte een nare of vervelende situatie mee die hij of zij op loste door een rol aan te nemen waardoor hij of zij niet zichtbaar was. Zo kon hij of zij dingen verborgen blijven behouden. In een gezin kon men waarschijnlijk niet anders. Als kind is het moeilijk dingen zelf op te lossen.
Maar wanneer wij volwassen worden, is het aan ons de taak af te rekenen met het slachtoffer gedrag en ons een oplossingsgerichte denk manier aan te leren waardoor wij niet blijven hangen of steken in patronen.
Onmacht.
Een persoon die een slachtofferrol aanneemt denkt dat hij of zijn dingen niet kan. Men zal altijd er onderuit proberen te komen door zich te uiten als zijnde iets niet te kunnen. En kan zich hierbij enorm gaan "aanstellen", of zelfs leugens verzinnen om als nog iets voor elkaar te kunnen krijgen bij iemand anders, zolang hij of zij het zelf maar niet hoeft te doen. Zo is de schuld immers ook niet op de persoon met slachtoffer gedrag te verhalen, en voelt de persoon zich veilig. Men ervaart een gevoel van machteloosheid, en zal onbewust de macht nemen over mensen en dingen, om ervoor te zorgen dat hij of zij aan hun behoeften kunnen komen.
Keuzes.
Mensen die in een slachtofferrol zitten, denken dat ze niet in staat zijn zelf te kunnen kiezen. Dit komt voort uit de kindertijd. Als kind moet men luisteren naar de ouders en heeft zelf niets in te brengen, het kind moet doen wat de ouders zeggen dat deze moet doen. Door deze aangeleerde houding, is het moeilijk aan te nemen dat men zelf het voor het zeggen heeft en zal de persoon ervan uit gaan dat wat de ander zegt, dat dit juistheid is waardoor deze persoon zich laat leiden en de kans vergroot tot het vallen in slachtofferrol.
Ook zijn er personen die andere mensen er op geraffineerde manieren ertoe weten te brengen om keuzes te maken voor deze personen.
Elk volwassen individu heeft een eigen keuze.
Wanneer iets jou 1 keer iets overkomt, dan ben je slachtoffer. Wanneer het meerdere malen gebeurd, bent u vrijwilliger. Dit omdat je altijd zelf een keuze hebt ergens uit of in te stappen, of anders gezegd ergens mee te stoppen of doorgaan.
Mensen die snel een slachtofferrol aannemen zullen ongeheid mensen in hun buurt hebben die voor hun zaakjes, of dingen doen regelen. Dit vinden personen die in slachtofferrol zitten erg makkelijk. Gewoon omdat wanneer ze zelf niet ondernemen, ze ook geen schuld hoeven te krijgen of ervaren. Ze zijn bang voor schuld, of anders gezegd bang voor gevolgen. En wanneer iemand voor hun kiest, kan men de gevolgen altijd schuiven op die wie gekozen heeft.
Schuld.
Mensen met slachtoffer gedrag zullen altijd de omgeving, andere mensen of andere dingen de schuld geven van wat hen overkomt. Terwijl ze niet in de gaten hebben dat ze het eigenlijk zelf doen, door juist zelf niets te doen. Het is door dat men zelf niet kiest dat iets kan overkomen. Wanneer men zelf kiest, zal men ergens achterstaan waardoor geen schuldgevoelens ervaren hoeven worden. Dat heet ook meteen het gevoel van onmacht. Het niet in eigen handen hebben van de keuzes die gemaakt zouden kunnen worden, juist omdat men niets doet, niets onderneemt.
Slachtoffer gedrag kan ook gepaard gaan met dader gedrag. Door eerst een aanval op iets te doen, kan men zich nadien weer schuldig voelen zodat de rol van slachtoffer weer aan genomen kan worden. Ook met deze houdingen blijft het rollen patroon in stand.
Het veranderen van gedrag of gedragingen is niet altijd even gemakkelijk. Maar het is wel mogelijk. Eventueel met een daarvoor bestemde therapie, is het mogelijk de patronen te kunnen doorbreken. Het veranderen begint bij het zelf. Niemand kan iemand veranderen, dat is iets dat mensen zelf moeten doen ondanks de gedachte “het niet te kunnen”
Door eraan te werken bouwt men zelfvertrouwen op. Want het is door onderneming en het ervaren ervan dat men vertrouwen krijgt in zichzelf.
Spiritueel-dromen.
