Zelf oplossen
Zelf niets kunnen en willen oplossen.
Op het moment zie je het heel vaak mensen die zelf geen keuze durven te maken. De keuze die voor henzelf redelijk
belangrijk is maar het niet aandurven omdat ze dan door een zogenaamde hel moeten gaan.
Soms is het zo zelfs dat wanneer ze zelf niets kunnen oplossen dat deze mensen andere mensen gaan opzoeken om problemen voor hun te gaan oplossen. Dat in het leven alsmaar averechts werkt, want de derde persoon heeft vaak medelijden met de persoon die alles op wilt laten lossen door en voor zichzelf.
Deze derde personen zijn vaak personen die zich erg aangetrokken
voelen door slachtoffers. Met slachtoffers bedoel ik mensen die in anderen een meedelij gevoel weten op te wekken.
Zodra dit gebeurd is, zal die persoon alles doen voor de persoon waarmee hij of zij medelijden heeft. En geraakt vast in
een web van onmacht. Want er wordt een manipulerende macht uitgeoefend op de derde persoon waar heel moeilijk onderuit te komen is. Het gevoel kan té sterk te zijn om dat te doorzien en te doorbreken en het is vaak een heel oud patroon uit het verleden. Vaak is dit het oudste kind, of zelfs enig kind dat altijd een derde persoon heeft moeten zijn.
Doordat die personen in het leven zijn van de persoon die zelf niks op durft te lossen, kan de persoon die zelf
niets oplost ook echter niet tot een oplossing komen voor zichzelf en zal blijven dralen in eigen slachtoffer gedrag. Waardoor continu uitstel ontstaat. Want die persoon doet geen kwaad in zijn ogen en is eerlijk, is zich van geen kwaad bewust en is de aardigste mens ter wereld hij of zij heeft ook nooit iets gedaan om haar of zijn keuzes en beslissingen onder ogen te doen komen, ze zullen altijd de persoon zijn en blijven die zichzelf buiten schot zetten. Zodat een ander het gedaan heeft.
Het punt is dat de derde persoon, die het dus allemaal wel even regelt en oplost voor de ander, de andere persoon
er niet mee helpt maar zich voor zijn of haar karretje laat spannen telkens weer door het opwekken van medelijden, en komt hierin zelfs vast te zitten in deze gevoelens. Beide zowel de ene persoon die oplost en de ander die op laat lossen, houden beide van uitstel en zullen geen steek verder komen met hun eigen problemen waarbij actie nodig is om meer tot hunzelf te kunnen komen. Tenzij ze zelf het inzicht krijgen, dat problemen aangepakt kunnen worden zonder anderen erbij te betrekken en dat je voor een ander niets kan oplossen.
